Söfnun réttinda

Iðgjöld

Iðgjöld mynda grunn að réttindum sjóðfélaga til lífeyris. Beint samband er á milli iðgjalda og réttinda; því hærri iðgjaldagreiðslur því meiri lífeyrisréttur.     

Ákveðið er í lögum hvert lágmarksiðgjald til lífeyrissjóðs skuli vera, nú 12% af heildarlaunum. Iðgjaldið skiptist þannig að launamaður greiðir 4% en launagreiðandi 8%. 
Iðgjaldið greiða allir sem hafa atvinnutekjur, hvort heldur þeir eru launþegar eða sjálfstætt starfandi. 
Meira um iðgjöld og iðgjaldaskil.

Sjóðfélagayfirlit 

Tvisvar á ári er greiðandi sjóðfélögum sent yfirlit um iðgjöld og réttindi.

Yfirlitinu fylgir áskorun til sjóðfélaga um að gera án tafar athugasemdir, ef vanskil koma í ljós á iðgjaldaskilum. Hafi athugasemdir frá sjóðfélaga, staðfestar með launaseðlum, ekki borist sjóðnum innan 60 daga frá dagsetningu yfirlits og sjóðnum ekki verið kunnugt um iðgjaldakröfuna, er sjóðurinn einungis ábyrgur fyrir réttindum á grundvelli iðgjalda þessara að því marki sem þau fást greidd. Mikilvægt er því fyrir launþegann að fylgjast með því að launagreiðandinn standi skil á iðgjaldinu svo að réttindi tengd því glatist ekki við gjaldþrot.

Áhrif vanskila 

Iðgjöld sjóðfélaga, sem launagreiðandi hefur sannanlega haldið eftir af launum hans, en ekki staðið skil á til sjóðsins, svo og mótframlag launagreiðanda, skal þrátt fyrir vanskilin meta að fullu til réttinda fyrir viðkomandi sjóðfélaga við úrskurð lífeyris, enda hafi sjóðnum verið kunnugt um þessi vanskil.

Þó ber lífeyrissjóðurinn ekki ábyrgð á réttindum sjóðfélaga vegna þeirra iðgjalda, sem glatast við gjaldþrot, og ábyrgðarsjóður launa ber ekki ábyrgð á. Ábyrgðasjóður launa tryggir iðgjöld til lífeyrissjóða 18 mánuði fyrir gjaldþrot að uppfylltum tilteknum skilyrðum.